بی شاخ کردن گوساله ها

دسته‌بندی: پرورش دام

---

بی شاخ کردن گوساله ها

بی شاخ کردن گوساله ها • هرچه زودتر بهتر . هفته سوم تا چهار زمان خوبی است . • هر چه مهار تر بهتر . بی حسی موضعی را مورد توجه قرار دهید . • هرچه استرس کمتر بهتر ، در زمان بی شاخ کردن از هر گونه استرس دیگر اجتناب کنید . طی سال گذشته نویسنده مشاهدات مربوط به بی شاخ کردن که ممکن است به این کار با کمترین فشار و کمترین استرس به گوساله کمک را جمع آوری کرده است .   هر چه زودتر بهتر بسیاری از پرورش دهندگان گوساله های شیری گوساله ها را بین هفته های ۶ تا ۱۰ بی شاخ می کنند. در مقابل ، هستند افراد محدودی که این کار را در سنین ۳ تا ۴ هفتگی انجام می دهند . هفته سوم سنی است که گوساله سن آسیب پذیری را پشت سر گذاشته است . در این سن گوساله در حال انتقال از مرحله ایمنی غیر فعال که از طریق کلستروم دریافت کرده به مرحله کسب ایمنی از طریق آنتی بادهای حفاظتی خود است . و هفته ۴ برای حداقل صد مه به بافت جهت جلوگیری از رشد شاخ مناسب است . در این سن مقدار بافتی که در زمان بی شاخ کردن برداشته می شود به جوانه شاخ محدود می گردد . یک وسیله کوچک شاخ کش برای تمام این کارها کافی است . و همچنین اگر از خمیر سوزآور( خمیر شاخ سوز ) استفاده شود ، در این سن ، محدوده کوچکی از بافت برای از بین بردن موثر منطقه رشد کافی است . هویه یا داغ کن در این سن تنها در منطقه محدودی از بافت داغ شده می تواند عمل کند و موثر باشد . بی شاخ کردن هرچه زودتر انجام شود ،‌چه در زمان از بین بردن شاخ و چه بعد از آن استرس کمتری در گوساله ایجاد می کند . همچنین کار کردن با یک گوساله ۱۰۰ تا ۱۲۰ پوندی ( معادل ۴۵ تا ۵۴ کیلویی ) نسبت به تلیسه ۲۰۰ تا ۳۰۰ پوندی ( معادل ۹۰ تا ۱۳۶ کیلویی ) بسیار راحتتر است و در نرده های حفاظ کمتر ایجاد مشکل می کند . هرچه مهارتر بهتر بهترین نوع مهار ، مهاری است که از کوچکترین آسیب به گوساله یا حفاظ جلوگیری کند. افسار یکی از انواع خوب مهار است که سودمندی آن بخاطر زمان صرف شده برای بستن گوساله محدود می شود . گرچه ، در موارد محدودی گوساله با دو افسار هم بسته می شود . با استفاده از وسایل مهار پوزه، با جلوگیری از برگشت به اطراف ،‌ وقتی که بصورت محکم به یک قسمت ثابت بسته شده باشد در انجام کارهای کوتاه کردن شاخ عالی خواهد بود . در صورت امکان ، با استفاده از هر دو وسیله سربند و افسار ، گوساله را در یک محل نگه دارید و سرش را به یک طرف و بعد طرف دیگر نگه دارید . اگر از یک بی حس کننده موضعی (مثل لیدوکائین ) برای بی حسی منطقه جوانه شاخ (‌عصب کورنال)‌ قبل از ، از بین بردن شاخ استفاده شود نیاز زیادی به مهار فیزیکی نیست . اگر گوساله های زیادی در یک زمان بی شاخ می شوند ، پیشنهاد این است که به ترتیب، به حدود ۵ گوساله داروی بی حسی موضعی تزریق شود ، بعد به همان ترتیب که دارو تزریق شده گوساله ها بی شاخ شوند و بعد گوساله بعدی بی شاخ شود . این سیستم عقب و جلو ، فرصت کافی می دهد که بی حسی بقدری باشد که در زمان بی شاخ کردن گوساله آرام باشد . هرچه استرس کمتر بهتر متاسفانه ، گاهی اوقات ، بی شاخ کردن زمانی اتفاق می افتد که گوساله به اندازه کافی راحت نیست. برای مثال ، وقتی حیوانات از جایگاههای انفرادی به جایگاههای دسته جمعی فرستاده می شوند . افزودن یک استرس بیشتر به چیزی که گوساله ها الان در آن قرار دارند یک مدیریت خوب نیست . مدیریتی خوب است که در آن قبل و برای ۱ هفته بعد از بی شاخ کردن از هر گونه تغییری در وضعیت همیشگی گوساله اجتناب شود . اگر بیشتر راجع به اثرات استرس روی کارآئی ایمنی گوساله ها بدانیم ، به اهمیت تاخیر در اتفاقات استرس زا پی می بریم . حتی ۷ تا ۱۰ روز بعد از یک مورد استرس ( بی شاخ کردن ، تغییر در خوراک ، تغییر در جایگاه ، حمل و نقل و واکسیناسیون ) می توان کاهش سطوح دفاع ایمنی گوساله را مشاهده کرد . بنابراین گوساله بویژه در مورد بیماریهای تنفسی در این دوره بسیار آسیب پذیر است. نویسنده : SAM LEADLE ترجمه: گروه علمی سایت فارم ایران