جلسه مشورت فنی WHO ، FAO و OIE در جهت کنترل آنفلوآنزای طیور

دسته‌بندی: بیماری های طیور

نتیجه های بدست آمده و پیشنهادات :

1 . بر اساس تحقیقات صورت گرفته ، همه گیری اخیر تحول یافته است . بر این اساس پیش بینی میشود که ، پراکندگی جغرافیایی و میزان بروز گسترش یابد .

2 . در این مورد ، یک مطالعه کافی بر روی همه گیر شناسی فوق مورد نیاز است .

3 . شیوع این بیماری براحتی تحت کنترل در نمی آید و بنابراین نیاز به یک عملکرد فوری میباشد .

4 . بدون دست یابی و تحقق مناسب روشهای کنترل بیماری ، احتمال همه گیر شدن این بیماری وجود خواهد داشت و در برخی از مناطق نیز ، احتمال ماندگاری بیماری در دراز مدت وجود خواهد داشت و در نتیجه ، بیماری در جمعیت طیور اهلی بصورت آندمیک در خواهد آمد .

5 . تا زمانی که این بیماری در سیستمهای تولیدی وجود دارد ، تهدید آن بر علیه سلامتی انسانها نیز وجود خواهد داشت .

منشاء بحالت همه گیر درآمدن بیماری :

6 . منبع اولیه بیماری تاکنون مشخص نشده است ، اما بر روی فرضیه های موجود کار خواهد شد . تحقیق در این زمینه شامل مطالعه در مورد احتمال ورود بیماری از طریق پرندگان وحشی و یا اهلی ، عواقب و پیامدهای قصور و ناتوانی در مراقبتها و نظارتها و همچنین اخطار بموقع و کنترل حرکت بیماری میان پرندگان اهلی میباشد .

7 . عدم اخطار بموقع شیوع بیماری به صاحبنظران ، OIE و سایر سازمانهای بین المللی سبب افزایش میزان مشکلات موجود خواهد شد .

استراتژیهایی در جهت کنترل و ریشه کنی این بیماری :

1 . توجه به بیماری ، شناسایی بموقع این بیماری و متعاقب آن اطلاع رسانی سریع از جمله فعالیتهایی میباشند که در برنامه ریشه کنی این بیماری بر آنها تاکید فراوانی شده است . امنیت زیستی ، بخشی ضروری در کنترل آنفلوآنزای طیور میباشد که بعلت اهمیت ویژه آن بایستی در برنامه های محاسباتی گنجانده شود . همچنین همکاری فعالان بخش طیور با سازمانهای جهانی سبب تحقق نظارتهای این سازمانها بوسیله خدمات دامپزشکی مشود .

2 . ریشه کنی برنامه ایی است که برای کنترل شیوع HPAI ترجیح داده میشود . این برنامه بایستی در تمامی گله ها اجرا شود . این برنامه بالاترین تاثیر را در کنترل محدود شیوع HPAI و همچنین درگیر کردن مجدد نواحی به این بیماری داشته است . اجرا و تحقق این برنامه ، مستلزم توزیع و پخش کافی و بموقع بودجه های جبران خسارت میباشد . هیچ توجیه منطقی در جهت ریشه کنی سیستماتیک حیات وحش در جهت ریشه کنی HPAI وجود ندارد .

3 . بایستی توجه شود که ممکن است کشتارهای بسیار زیاد در برخی شرایط مطلوب و معقول نباشد و واکسیناسیون یک انتخاب مناسب باشد . دلایل منطقی که واکسیناسیون را پیشنهاد میکنند عبارتند از :

ü کاهش آسیب پذیری در برابر بیماری .

ü کاهش احتمال انتشار بیماری .

بنابراین واکسن ، ابزار مناسبی در جهت کاهش میزان بروز موارد جدید و همچنین جلوگیری از بازیافت ویروس در محیط میباشد و میتوان این ابزار را جهت کاهش پتانسیل احتمال انتقال بیماری به انسان مورد استفاده قرار داد .

4 . واکسیناسیون ابزاری است در جهت افزایش امنیت زیستی . این ابزار بایستی با ( نظارت ) در تعامل کامل باشد . علت این تعامل ، شناسایی فوری و بی درنگ هرگونه تغییر در خصوصیات ویروس ( تغییرات آنتی ژنیک ) . این تعامل بایستی با محصولات مناسب تولیدی و کنترل کیفیت عملی شود . این نظارتها در جهت تطابق محصولات با استانداردهای جهانی ( رجوع شود به راهنمای استانداردهای OIE ) صورت میگیرد .

5 . واکسیناسیون همچنین میتواند بعنوان ابزاری در جهت حمایت از ریشه کنی و یا کنترل بیماری و همچنین کاهش بازیافت ویروس در محیط مورد استفاده قرار بگیرد . کنترل این بیماری توسط واکسیناسیون ، ممکن است که مقدمه ایی بر ریشه کنی باشد .

مدیریت مناسب واکسیناسیون و مبارزه تحت نظارت سازمانهای دامپزشکی ، هم با روند صنعت جهانی و هم با توصیه های OIE تطابق دارد . واکسیناسیون در جهت ریشه کنی این بیماری ممکن است اختصاصی باشد . ترکیب ، توالی ، اندازه و مقیاس و همچنین تفاوت میان سیستم محصولات و مرحله کنترل برنامه ممکن است که در نواحی مختلف متفاوت باشند . واکسیناسیون بایستی بصورت استراتژیک ، همراه با مراقبتهای لازم و همچنین با شناسایی گروه های هدف ، ناحیه و با مجوزهای جهانی صورت بگیرند .

6 . نیازهای اضطراری به واکسن بایستی سریعا مرتفع شود و تولیدکنندگان واکسن بایستی ، توانایی خدمات رسانی سریع را داشته باشند . این تولید کنندگان بایستی مورد ارزیابیهای لازم قرار بگیرند .

7 . تفاوتهای بیماری در حیوانات واکسن زده شده ( DIVA ) نگرشی است که در خلال آزمایشهای تشخیصی مناسب و/ یا با استفاده از پرندگان پیشنهاد شده است . تنها واکسنهای غیر فعال هترولوگوس و یا همولوگوس نامزدهای اسفاده های فوری هستند .

سلامت انسانی و امنیت غذایی :

1 . کوشش فوری و توجه و تاکید بر پیشگیری از بیمار شدن انسانها برای افرادی که در ارتباط مستقیم با طیور هستند . این توجه شامل افرادی که در نواحی آلوده قرار دارند نیز میشود .

2 . تمرین توانایی استفاده صحیح از PPE بایستی برای حفاظت افراد مشغول بکار در نواحی مشکوک و یا آلوده بایستی بکار برده شود . همچنین بایستی با توجه به پیشنهادات WHO سلامتی افراد بی حفاظ مورد توجه قرار بگیرد .

3 . گله های آلوده طیور بایستی با روشهایی که از نظر محیطی مناسب باشند منهدم گشته و به هیچ عنوان برای مصارف تغذیه ایی انسانها و یا حیوانات بکار برده نشود .

4 . محصولات و تولیدات طیور و همچنین تخم مرغهای تولیدی مناطقی که شیوع H5N1 در آنها گزارش شده است ، بعلت بخطر انداختن سلامت عمومی بایستی بدقت تحت بررسی قرار بگیرند . آموزشاتی نیز در جهت سنجش اقدامات احتیاط آمیز عمومی درباره حمل و نقل ، شستشوی دستها ، جلوگیری از انتقال آلودگی و همچنین ، طبخ محصولات مرتبط با طیور میتواند برگزار شود .

5 . تمامی کشورهای آلوده شده به H5N1 بایستی در مواقع لزوم ، تعداد کافی از نمونه های جداشده از حیوانات را به آزمایشگاه های تائید شده توسط FAO و OIE ارسال نمایند . این کشورها همچنین در صورت لزوم بایستی نمونه هایی جداشده از انسانها را به سیستم نظارت WHO ارسال کنند .

6 . در جهت کاهش خطر این بیماری ، کشتار طیور بایستی با واکسیناسیونها و مراقبتهای لازم صورت بگیرد .

مرمت و بازسازی مناطق :

1 . الگوهایی برای نظارت بر فروش محصولات طیور توسط سازمانهای مربوطه تهیه شود .

2 . لازمه ترمیم فرصت صادرات ، خدمات مناسب دامپزشکی و سایر سازمانهای مربوطه میباشد .

3 . مناطق بایستی به بازیابی مناسب میزان فروش کمک کنند .

4 . احیاء مزارع پرورش طیور ، نیازمند نظارت و تجدید نظر بر تولید نواحی مورد نظر است .

5 . در جهت بازسازی و مرمت مناطق ، تجدید سازمان بخش تولید یک نیاز است .

این نشست پیشنهاد میدهد که :

1 . در خلال کنترل و تجدید ساختار برنامه ها ، سلامتی حیوانات ، انسانها و موجودات زنده بایستی مورد توجه قرار بگیرند .

2 . آموزش عمومی ، تحصیلات دامپزشکی و ظرفیتهای منطقه ایی و جهانی بخش مهمی از گسترش نظارتهای بلند مدت و کنترل بر HPAI و سایر بیماریها میباشند .

3 . برنامه های کنترل این بیماری بایستی بسرعت گسترش یافته و بر آنها نظارت شود .

4 . در هر کشور بایستی یک مرکز هماهنگ سازی تاسیس گردد . بعنوان مثال یک گروه ضربت برای مبارزه با بیماری احداث شود . کار این مرکز میتواند ، گرفتن گزارشات آلودگیها و بحث و نظارت و مراقبت بر کنترل اطلاعات باشد .

5 . سنجیدن در جهت ریشه کنی ، ارتقای امنیت زیستی ، واکسیناسیون و نظارت ابزارهایی در جهت کنترل و ریشه کنی بیماری در طیور میباشد .

6 . نیاز به افزایش نظارت و اخبار بموقع توسط سازمانهای دامپزشکی در سطح ناحیه ملی و بین المللی احساس میشود .

7 . هماهنگ سازی های بین المللی وسیع و گسترده در جهت کنترل ویروس آنفلوآنزا و حفظ سلامتی انسانها و حیوانات صورت بگیرد .

8 . حمایتهای بیشتری بایستی در جهت اجرای برنامه های تکنیکی صورت بگیرد .

9 . برگزاری نشستی فوری و منطقه ایی در منطقه آسیا در جهت حمایت و تحقق این پیشنهادات . همچنین برگزاری نشستی با FAO ، WHO و OIE در جهت تنظیم برنامه هایی برای پیشگیری و ریشه کنی این بیماری .

10 . برگزاری تحقیقات موثر با مشارکت بین المللی در جهت کنترل انتقال این بیماری به انسانها و حیوانات . این آزمایشها میتوانند در باب موضوعات فوق باشند :

ü تهیه واکسن موثر این بیماری .

ü آزمایشهای تشخیصی .

ü آزمایشهای همه گیرشناسی .

ü نقش حیوانات اهلی و وحشی در گسترش این بیماری .

منبع : FAO ( Food And Agriculture Organisation Of United Nation )

تهیه ، تنظیم و ترجمه :

علیرضا گائینی . دانشجوی رشته دکترای دامپزشکی . دانشگاه آزاد اسلامی . واحد گرمسار .

مهرماه یکهزاروسیصد و هشتاد و چهار خورشیدی .

بهترین راه پیش بینی آینده ، ساختن آن است . برایان تریس