دریافت قیمتها در تلگرام

سروش

فائو یا سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد

بورس جهانی شیکاگو

بورس جهانی شیکاگو

پروماک

مرغک

آویژدانه

سبوس برنج شما

فید ماشین

طیوران ابزار

افرند توسکا

سیانس

بیکداچمن

دانلود آهنگ

 مروری جامع بر بیماری لارنگوتراکئیت در ماکیان ( بخش نخست )
 

مروری جامع بر بیماری لارنگوتراکئیت در ماکیان ( بخش نخست )

 

نام مقاله :

مروری جامع بر بیماری لارنگوتراکئیت در ماکیان .

 

تهیه و تنظیم :

علیرضا گائینی ، دانشجوی رشته دکترای دامپزشکی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد گرمسار .

 

پست الکترونیک :

AlirezaGaeeni@VetNews.Ir

AlirezaGaeeni2000@VetNews.Ir

 

معرفی :

لارنگوتراکئیت از بیماریهای ویروسی مجاری تنفسی ماکیان میباشد . این بیماری به دلیل ، ایجاد تلفات و همچنین کاهش تولید تخم مرغ ، سبب بروز زیانهای متعددی میشود . همه گیریهای این بیماری ، به اشکال مختلفی ظاهر میشود . در هنگام شیوع این بیماری ، علائمی چون مشکلات تنفسی ، ایجاد موکوس و خلطهای خونی و همچنین تلفات بالا را مشاهده خواهید نمود .

فرم Enzootic ملایم این بیماری در صنایع پیشرفته طیور در حال شیوع است . این فرم از بیماری با علائمی متفاوت ظاهر میشود . این فرم از بیماری فوق با التهاب موکوسی نای ، التهاب سینوسها و تلفات پائین همراه میباشد . این درحالیست که هیچگونه مدرکی مبنی بر قابل انتقال بودن ویروس بیماری لارنگوتراکئیت ( LTV ) به انسان وجود ندارد .

 

اهمیت اقتصادی :

اهمیت اقتصادی بیماری لارنگوتراکئیت بصورت مدون و مشخص بررسی نشده است . این در حالیست که صنعت طیور ایالات متحده ، زیانهای مالی میلیون دلاری این بیماری را تحمل می کند . این دسته از زیانهای مالی ، شامل تلفات پرندگان ، کاهش تولید تخم مرغ و مواردی از این دست می باشد . صنایع طیور سایر کشورها نیز اینگونه از زیانهای مالی را متحمل می شوند .

 

تاریخچه :

این بیماری برای نخستین بار در سال 1925 میلادی توصیف شد . این در حالیست که بر اساس گزارشات منتشر شده امکان رویداد زودتر این بیماری ، محتمل است . این بیماری با عناوینی چون لارنگوتراکئیت و دیفتری پرندگان ، شناسایی شده است .

برخی از محققین در مراحل اولیه شناسایی آن به اشتباه ، برونشیت عفونی را تشخیص داده اند . واژه لارنگوتراکئیت در اوایل سال 1930 میلادی مورد استفاده قرار گرفت و نام بیماری لارنگوتراکئیت در سال 1931 میلادی توسط کمیته تخصصی بیماریهای طیور جامعه دامپزشکی آمریکا پذیرفته شد .

این در حالیست که ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت برای نخستین بار توسط Beaudette جداسازی شد . از سوی دیگر ، لارنگوتراکئیت ، نخستین بیماری ویروسی پرندگان است که برای آن واکسن موثری تهیه شد .

 

سبب شناسی :

رده بندی :

ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت ، در خانواده Herpesviridae طبقه بندی شده است . این ویروس همچنین در تحت خانواده Alphaherpesviridae قرار می گیرد . این ویروس به لحاظ طبقه بندی ، به عنوان GallidherpesVirus در نظر گرفته میشود .

 

ریخت شناسی :

میکروگرافهای الکترونی کشت سلولی جنین جوجه های بیمار شده با ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت بیانگر حضور ذرات ویروسی بیست وجهی میباشد که به لحاظ ریخت شناسی ، به هرپس ویروسهای ساده شباهت دارند . Watrooch و همکاران ، اندازه نوکلئوکپسید 6 وجهی LTV را بین 80 تا 100 نانومتر تخمین زده اند .

نوکلئوکپسید این ویروس ، واجد تقارن 20 وجهی میباشد . ویروسهای کامل عامل بیماری لارنگوتراکئیت بین 195 تا 250 نانومتر اندازه داشته و مرکب از پوشش نوکلئوکپسید نامشخص میباشد . این درحالیست که میله های گلیکوپروتئینی ، بصورت برآمدگیهای مشخصی بر سطح آن قرار میگیرند .

 

ساختار شیمیایی :

اسید نوکلوئیک ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت شامل یک DNA با چگالی شناور 1.704 گرم بر میلی لیتر میباشد . این درحالیست که میزان یاد شده با آنچه که در سایر هرپس ویروسها وجود دارد ، سازگار میباشد . وزن ملکولی DNA این ویروس ، نهایتا 106 × 100 میباشد .

از سوی دیگر ، واجد شکل ایزومتریک نیز میباشد . توجه داشته باشید که براساس گزارشات منتشر شده ، DNA ویروس بیماری لارنگوتراکئیت واجد گوانین و همچنین سیتوزین 45 درصد میباشد . مقدار یاد شده بطور حتم کمتر از هرپس ویروسهای موجود در سایر حیوانات خواهد بود .

طول ژنوم DNA این ویروس ، 155 کیلوبایت میباشد . اطلاعات بدست آمده حاکی از همانندی و همچنین تجانس میان ویروسهای عامل بیماری لارنگوتراکئیت و سایر آلفا هرپس ویروسها میباشد . گلیکوپروتئینهای ویروس عامل این بیماری ، همانند سایر هرپس ویروسها ، مسئول تحریک پاسخ ایمنی سلولی و همورال میباشند .

York و همکاران ، پنج نوع پوشش گلیکوپروتئینی در این ویروس با وزنهای ملکولی مختلفی شناسایی کرده اند . این گلیکوپروتئین ها میتوانند از ایمنوژنهای اصلی ویروس LT باشند . توجه داشته باشید که خصوصیات گلیکوپروتئین های ویروس لارنگوتراکئیت در آزمایشات مختلفی مورد بررسی قرار گرفته اند . این آزمایشات به شناسایی  gB ، gc ، gD ، gX ، gK و همچنین gp60 انجامید .

 

تکثیر ویروس :

به نظر میرسد که تکثیر ویروس لارنگوتراکئیت شباهت بسیار زیادی به سایر Alphaherpesvirus هایی چون Pseudorabies و همچنین herpes simplex.V خواهد داشت . این ویروس ، بیماری زایی خود را با اتصال به رسپتور سلولی آغاز می کند . توجه داشته باشید که چنین اتصالی به دنبال آمیزش پوشش ویروس با غشای پلاسمایی سلول میزبان میباشد .

سپس نوکلئوکپسید ویروس رها شده و از طریق منافذ هسته به درون آن نفوذ می کند . این درحالیست که رونویسی و تکثیر DNA ویروس در داخل هسته انجام میشود .

رونویسی DNA ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت بصورت تنظیم شده ، مداوم و آبشاری روی می دهد . چنین حالتی مشابه سایر AlphaherpesViruses میباشد . در نهایت ، نزدیک به 70 پروتئین ویروسی کد شده تولید خواهند شد . چندین نوع آنها آنزیمها و پروتئینهای باند شده DNA میباشند که سبب تعدیل تکثیر DNA ویروس میشوند ولی اکثریت آنها ساختارهای پروتئینی ویروسی میباشند .

این درحالیست که تکثیر DNA ویروسی واجد چرخه پیچیده ایی میباشد . DNA های تولید شده با مهاجرت از هسته ، واجد غشای مناسبی میشوند . این ذرات واجد پوشش ، سپس از طریق ساختمان اندوپلاسمیک مهاجرت نموده و در واکوئول هایی در سیتوپلاسم سلول انباشته میشوند . ویریونهای واجد پوشش با لیز سلولی ، الصاق غشای واکوئولی یا اگزوسیتوز رها میشوند .

 

حساسیت نسبت به عوامل فیزیکی و شیمیایی :

ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت نسبت به عوامل لیپولایتیکی چون کلروفرم و همچنین اتر حساس میباشد . درصورتیکه ویروس بیماری لارنگوتراکئیت در یک رقیق کننده مناسبی چون گلیسرول یا Nutrient Broth در 4 درجه سانتیگراد نگهداری شود ، برای مدت زمانی چون ماههای متوالی بیماریزایی آن حفظ خواهد شد .

این درحالیست که گزارشهایی مبنی بر حساسیت LTV به حرارت منتشر شده است . توجه داشته باشید که درجه حرارت 55 درجه سانتی گراد برای مدت زمان 15 دقیقه یا 38 درجه سانتی گراد برای 48 ساعت ، سبب غیرفعال شدن ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت میشود .

از سویی دیگر ، Meulemans و Halen نوعی سویه ایی بلژیکی را به مدت یک ساعت در دمای 56 درجه سانتی گراد نگهداری کردند . این دو محقق گزارش نمودند که نزدیک به یک درصد از بیماری زایی این ویروس پس از زمان یادشده باقی مانده است . این درحالیست که در گزارشی ، Cover و Benton از نابودی ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت در دمای 37 درجه سانتی گراد برای مدت زمان 44 ساعت در بافت میانی نای لاشه پرنده اطلاع دادند .

بر اساس گزارشات منتشر شده توسط این دو محقق ، این ویروس در دمای 25 درجه سانتی گراد برای مدت زمان 5 ساعت در غشای کوریوآلنتوئیک ، نابود میشوند .

بطور حتم ، نتایج فوق با گزارشات قبلی محققین تفاوتهای اساسی دارد . در گذشته محققین از توانایی تحمل محیطهای گرم 13 تا 23 درجه سانتی گراد برای دوره های 10 تا 100 روزه توسط ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت سخن می راندند . بطورحتم تحقیقات بیشتری جهت رفع ابهامات یاد شده نیاز خواهد بود .

از سوی دیگر ، محلولهای 3 درصد کرزول یا 1 درصد lye توانایی نابودی LTV در کمتر از یک دقیقه را خواهند داشت . این درحالیست که با استفاده از ضدعفونی کننده تجاری یا ترکیبات شوینده هالوژنه براحتی میتوان به ضدعفونی سطوح آزمایشگاهی پرداخت . بر اساس تحقیقاتی که اخیرا صورت پذیرفته است ، استفاده از پراکسیدهیدروژن 5 درصد در مه پاشها و هوای سالن پرورش ، به غیرفعال نمودن LTV کمک شایانی نموده است .

 

طبقه بندی :

براساس مطالعات صورت پذیرفته توسط آزمایشات خنثی سازی ویروسی ، ایمنوفلورسانس و مطالعات حفاظت دوگانه ، به نظر میرسد عامل بیماری لارنگوتراکئیت به لحاظ آنتی ژنتیکی متجانس باشد . این درحالیست که گوناگونی های آنتی ژنی متفرقه ایی در میان سویه ها مشاهده شده است . نتایج یاد شده اخیر ، به دنبال یافته هایی مطرح شده اند . در این یافته ها ، برخی سویه های ویروسی با آنتی سرم غیرمتجانس خنثی شده اند .

 

بیماری زایی :

رخداد سویه های ویروسهای عامل بیماری لارنگوتراکئیت از سویه های بسیار حاد که شیوع و تلفات بالا را در جوجه های درگیر ایجاد می کند تا سویه های با حدت پائین که بیماری های خفیف تا غیرقابل مشاهده را تولید می کنند متفاوت خواهد بود .

حدت سویه های ویروس این بیماری نیز متفاوت بوده و بر اساس اندازه پلاکهای ایجاد شده ، ریخت شناسی ، تاثیر بر CAM تخم مرغهای واجد جنین ، طبقه بندی میشوند .این درحالیست که تفاوت حدت سویه های مختلف ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت از مشکلات بسیار مهم میباشد . این مشکل بخصوص در مورد سویه های وحشی و همچنین ویروسهای اصلاح شده واکسن زنده وجود خواهد داشت .

توجه داشته باشید که از طریق برآورد الگوی تلفات در جنین تخم مرغ میتوان تفاوتهایی را میان سویه های مختلف LTV قائل شد . از مورد فوق به عنوان نوعی سیستم بیولوژیک مرتبط با حدت ویروسها استفاده میشود .

 

طبقه بندی ملکولی :

از انواع روشهای ملکولی که جهت شناسایی سویه های مختلف ویروس بیماری لارنگوتراکئیت استفاده میشوند ، میتوان به هیبریدازیسیون DNA ، RFLP ، PCR و همچنین واکنش منع آنالیز اندونوکلوئاز DNA ویروس اشاره نمود . بر اساس تحقیقات صورت پذیرفته ، این نکته به اثبات رسیده است که روشهایی چون جداسازی الکتروفورزی قطعات DNA و همچنین ، واکنش منع آنالیز اندونوکلوئاز DNA ، سویه های متفاوت LTV را از یکدیگر تمییز خواهند داد .

این در حالیست که روش منع آنالیز انددونوکلوئاز DNA به کررات در مطالعات همه گیر شناسی رخدادهای این بیماری در مزارع ، به منظور جداسازی ویروسهای وحشی از گونه های اصلاح شده واکسنهای زنده ، استفاده شده است .

در هیبریدازاسیون دو جانبه DNA :  DNA از قطعات کلون شده DNA استفاده میشود . بر اساس پژوهش های صورت پذیرفته ، این نکته به اثبات رسیده است که روش یادشده میان سویه های مختلف ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت تفاوتهایی را قائل میشود . این درحالیست که آزمایشات تکمیلی جهت بررسی صحت روش یاد شده نیاز خواهد بود .

اما اخیرا به منظور مشخص نمودن سویه های ویروسی عامل این بیماری از روش PCR استفاده میشود . بر اساس تحقیقات صورت پذیرفته ، سویه های جدا شده از مزرعه و ویروسهای واکسنها با استفاده از روش RFLP / PCR جدا شده اند .

 

سیستمهای میزبان آزمایشگاهی :

ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت ، در جنین جوجه ها و محیطهای سلولی متعددی در پرندگان تکثیر شده است . ویروس یاد شده ، در جنین جوجه ها سبب بروز پلاکهای غیرشفافی بر روی CAM میگردد . تغییرات صورت پذیرفته در نتیجه واکنشهای نکروزی و تکثیر بافتی میباشند .

پلاکهای ایجاد شده در CAM ، عموما واجد کناره هایی غیرشفاف و یک ناحیه مرکزی نکروزه و غیرشفاف میباشد . پلاکهای فوق را میتوان 2 روز پس از ایجاد آلودگی ( PI ) مشاهده نمود . از سوی دیگر ، 2 تا 12 روز پس از آلودگی جنین ، مرگ روی می دهد . این درحالیست که بر اساس آزمایشات صورت پذیرفته ، این نکته به اثبات رسیده است که با پاساژهای متوالی در تخم مرغ ، زمان زنده ماندن جنینهای تلقیح شده کاهش می یابند .

ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت در محیط کشتهای سلولی متنوعی تکثیر یافته است . از این محیط ها میتوان به کبد جنین مرغ ( CEL ) ، ریه جنین مرغ ، کلیه جنین مرغ ( CEK ) و کلیه جوجه ( CK ) ، اشاره نمود .

Hughes و Jones میزبانهای آزمایشگاهی مختلفی را به منظور بررسی تاثیرات جداسازی و تکثیر ویروس بیماری لارنگوتراکئیت با یکدیگر مقایسه نمودند . CEL و CK بعنوان سیستم تکثیر ترجیهی معرفی شده اند . این درحالیست که سلولهای ریه جنین جوجه و تلقیح عامل بیماری زا در CAM تخم مرغهای واجد جنین ، حساسیت کمتری را در مقابل تکثیر این ویروس از خود نشان میدهند .

از سوی دیگر ، سلولهای فیبروبلاست جنین جوجه ها ، سلولهای Vero و همچنین ، سلولهای بدست آمده از بلدرچینها بعنوان سوبستراهای ضعیفی جهت تکثیر ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت معرفی شده اند .

مطالعات آسیب شناسی سلولی را گاهی اوقات ، 4 تا 6 ساعت پس از بیماری ، آغاز می کنند . بطور معمول ، بروز علائمی که با آسیب شناسی سلولی قابل مطالعه باشند ، ظرف چنین مدت زمانی ، بیانگر تکثیر بالای عامل بروز بیماری خواهد بود .

افزایش تکثیر ، تورم سلولی ، قرارگیری کروماتین در محلی غیرعادی و دایره ایی شدن هسته از جمله علائمی است که در آسیب شناسی سلولی مورد مطالعه قرار می گیرد . از سوی دیگر ، پیوستن سیتوپلاسم سلولها به یکدیگر سبب پدیدار شدن سلولهای چندهسته ایی غول پیکر خواهد شد .

این درحالیست که امکان رشد ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت در محیط کشت لوکوسیت پرندگان نیز وجود دارد . در ابتدا ، برخی محققین امکان تکثیر این ویروس در محیط کشت یاد شده را به اثبات رسانیدند . پس از آن بود که امکان تکثیر این ویروس در محیط کشت ماکروفاژهای بدست آمده از مغز استخوان و طحال ، مشخص گردید .

Calnek و همکاران با انجام تحقیقاتی بیان نمودند که حساسیت محیط ماکروفاژها برای کشت LTV ، همانند سلولهای CK میباشد . اما بر اساس پژوهشهای صورت پذیرفته ، این نکته به اثبات رسیده است که تکثیر اکثر سویه های LTV در محیط یادشده مناسب نمی باشند .

ژنوتیپ سلولی و ویروسی بر اندازه ، وسعت و محدودیتهای تکثیر ویروسی تاثیرگذار خواهد بود . تحقیقات بسیار زیادی به منظور بررسی کشتهای مختلف سلولی صورت پذیرفته است . نتایج این تحقیقات حاکی از مقاومت کامل یا نسبی لنفوسیت ها ، تیموسها ، لوکوسیتها و سلولهای فعال شده T در برابر ویروس عامل بیماری لارنگوتراکئیت میباشد .

بر اساس پژوهشهای صورت پذیرفته ، امکان رشد این ویروس و تکثیر آن در سلولهای LMH به اثبات رسیده است . این سلولها ، نوعی لاین سلولی ادامه دار میباشند که از تومورهای کبدی جوجه های تحریک شده با مواد شیمیایی بدست می آید . به هرحال ، تکثیر LTV در LMH نیازمند عادت کردن این ویروس به محیط فوق میباشد .

از اینرو خطوط سلولی فوق جهت تشخیص های اولیه نامناسب خواهند بود . این درحالیست که سلولهای یاد شده برای مصارف خاص مناسب خواهند بود . به عنوان مثال ، آزمایشگاههایی که به مطالعه تداخلات سلولهای میزبان ویروسها می پردازند ، میتوانند از محیط یاد شده استفاده نمایند .

ادامه دارد ...

 

   

 

منبع : Disease Of Poultry , 11Th Editions .